DÜZENLİ DEPOLAMA
İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne ait Kemerburgaz Odayeri, Silivri Seymen ve Şile Kömürcüoda’da olmak üzere 3 adet düzenli depolama sahası işletilmektedir.

2016ÖlçüOdayeriKömürcüodaSeymenToplam
Toplam AlanHa266233226725
Boş AlanHa121,6114170405,6
BÖLGESAHAORTALAMA ATIK MİKTARI (ton/gün)
ANADOLU YAKASIKömürcüoda Düzenli Depolama Sahası5.989
AVRUPA YAKASIOdayeri Düzenli Depolama Sahası10.555
AVRUPA YAKASISilivri Seymen Düzenli Depolama Sahası 599

VAHŞİ DEPOLAMA ALANINDAN FARKI NEDİR ?

  1. Katı atıklar çevreye kötü kokular yaymaz.
  2. Katı atıklar rüzgârla etrafa yayılıp çevreyi kirletmez.
  3. Zararlı ve hastalık taşıyıcı canlılara, fare, sinek ve benzerlerine barınma ve çoğalma ortamı ortadan kalkar.
  4. İçerisinde CO2 ve CH4 bulunan depo gazının çıkışı pasif ve aktif yöntemlerle kontrol altına alınmıştır. Pasif yöntemlerle depo gazı toplanıp yakılır. Aktif yöntemlerle depo gazı yakılarak elektrik üretilir veya sıcak su, buhar, v.s. elde edilir.
  5. Sızıntı suları kil ve/veya geomembranlarla kontrol altına alınırlar. Ayrıca drenaj sistemi ile toplanırlar. Toplanan sızıntı suları arıtıldığından yeraltı suları kirlenmeye karşı korunmaktadır.
  6. Depolama tesisine giren katı atık miktarları tartılarak belirlenir. Gelen katı atıklar Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’ne göre kontrol edilir.
  7. Katı atıklar buldozer veya uygun iş makineleri ile sıkıştırıldıktan sonra depolanır. Sıkıştırılan katı atıkların üzeri her gün sonunda ortalama 15-25 cm’lik bir toprak tabakası ile örtülüp sıkıştırılır. 8. Deponun tümü veya bazı parselleri dolduktan sonra 50-100 cm. kalınlıkta bir toprak tabakası ile örtülür, üzeri yeşillendirilip peyzaj düzenlemesi yapılır, park, oyun alanı, yeşil saha veya başka amaçlarla kullanılır.

DÜZENLİ DEPOLAMA ALANI NASIL HAZIRLANIR ?

  • KİLDEN GEÇİRİMSİZLİK TABAKASI OLUŞTURULMASI
    Depolamadan kaynaklanan sızıntı suyunu sistemli bir şekilde kontrol altına almak için depolama taban sızdırmazlığı geoteknik yönden en önemli aşamadır. Killi toprakların kolayca bulunması geçirimsizlik tabakası uygulanmasını yaygın hale getirmektedir. Killi toprakların geçirgenliğini etkileyen etmenler sıkıştırma metodu, sıkıştırma enerjisi, kilin nem içeriği, kilin topak büyüklüğü ve toprak katmanları arasındaki bağın derecesidir. Killi toprakların çatlaklarını kendi kendilerine kapatma özelliği ve taban örtüsünün tüm kalınlığı boyunca delinmesi zor oluşu kil taban örtüsünün avantajı olarak sayıla bilinir. Geçirimsizlik tabakası 30 cm kalınlığında aşamalı olarak iki kademeli sıkıştırılmalıdır. Serilen kil tabakasının ardından gelen tabaka ile birleştirilmelidir. Ezici ve çiğneyiciler kullanılarak sızıntı suyu yolları oluşumu engellenir. Taban zemini vibratörlü silindirler yardımı ile sıkıştırma yapılarak, olası oturmalar minimize edilmelidir.
  • GEOTEKSTİLİN İŞLEVİ
    Uzama özelliği sayesinde geotekstil, yüksek bölgesel yüklere dayanıklıdır. Gözenek yapıları suyun geçişine müsaade ederken silt veya kum gibi ince taneli malzemeleri tutar. Geotekstillerin özel yapısı filtrenin tıkanmasını önlemektedir. Katı atıklar tarafından oluşabilecek zararların önüne geçmek ve filtreleme yapmak için kullanılır.
  • DRENAJ TABAKASI SIZINTI SUYU DREN BORULARININ YERLEŞTİRİLMESİ
    Geçirimsiz hale getirilen taban üzerine dren boruları döşenerek sızıntı suları bir noktada toplanır. Hidrolik ve statik olarak hesaplanması gereken drenaj borularının çapı minimum 100 mm ve minimum eğimi % 1 olmalıdır. Dren boruları, münferit borular şeklinde, yatayda ve düşeyde kıvrım yapmadan doğrusal olarak depo sahası dışına çıkarılır. Depo tesisi çıkışında kontrol bacaları bulunur. Ayrıca dren boruları çevresinde kum ve çakıl filtre yerleştirilmelidir. Bu filtrenin boru sırtından itibaren yüksekliği minimum 30 cm olmalıdır. Boru seçiminde istenilen kriterler: Saha içersinde kalan kısımlar 1/3 dolu kesit 2/3 delikli kesite sahip olmalıdır. Borular iç basınca değil dış basınca dayanıklı olmalıdır. Boru et kalınlığına dikkat edilmelidir. Depolama sahasında sızıntı suyu miktarını azaltmak için sahaya su girişi kontrol altına alınmalıdır. Üst örtü yapılmalı ve çimlendirilmelidir.
  • GAZ TOPLAMA BACALARININ YERLEŞTİRİLMESİ
    Depo kütlesinde havasız kalan organik maddenin, mikrobiyolojik olarak ayrışması sonucu çevreye yayılarak, patlamalara, zehirlenmeler neden olabilecek metan gazı ağırlıklı olmak üzere karbondioksit, hidrojen sülfür, amonyak ve azot bileşikleri yatay ve düşey gaz toplama sistemi ile toplanır. Gaz bacalarının yapım amacı ileriye dönük enerji dönüşümü ve depolamadan kaynaklanan gazların kontrol altına alınması, yangın v.b risklerin minimize edilerek pasif kontrolü sağlamaktır. Gaz bacası yapımında HDPE delikli boru, çelik hasır (5*15 cm) ve çakıl malzemeleri kullanılır. Gaz bacası depo sahasını tabanından başlayarak saha yükseldikçe devam eder. Boru seçiminde istenilen kriterler: Saha içersinde kalan kısımlar 1/3 dolu kesit 2/3 delikli kesite sahip olmalıdır. Borular iç basınca değil dış basınca dayanıklı olmalıdır. Boru et kalınlığına dikkat edilmelidir. Depolama sahasında sızıntı suyu miktarını azaltmak için sahaya su girişi kontrol altına alınmalıdır. Üst örtü yapılmalı ve çimlendirilmelidir.

DÜZENLİ DEPOLAMA ALANINA KABUL EDİLMEYEN ATIKLAR
26.03.2010 tarih ve 27533 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Atıkların Düzenli Depolanmasına Dair Yönetmeliğe” göre aşağıda belirtilen atık türleri düzenli depolama sahalarımıza kabul edilememektedir.

  • Sıvı atıklar,
  • Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-III A’sında tanımlanan; patlayıcı, aşındırıcı, oksitleyici, yüksek tutuşma ve yanma özelliği gösteren atıklar,
  • Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-III A’sında H 9 enfeksiyon yapıcı olarak tanımlanan, herhangi bir ön işleme tabi tutulmamış tıp ve veterinerlik kuruluşlarından kaynaklanan tıbbi atıklar,
  • Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-III A’sında sıralanan özelliklerden herhangi birini gösteren, insan veya çevre üzerindeki etkileri bilinmeyen, araştırma ve geliştirme ya da eğitim faaliyetlerinden kaynaklanan tanımlanmamış veya yeni kimyasal maddeler,
  • 25/11/2006 tarihli ve 26357 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Ömrünü Tamamlamış Lastiklerin Kontrolü Yönetmeliği kapsamında yer alan kullanılmış lastikleri,
  • Söz konusu yönetmeliğin Ek-2’sinde verilen atık kabul kriterlerini sağlamayan diğer atıklar.